وقتی هوا سرد میشود و باران پاییزی شیشه ماشین را خیس میکند، فکر فرو رفتن در آبی که از دل کوه گرم بیرون میآید بیش از هر وقت دیگری وسوسهکننده است. مازندران فقط دریا و جنگل نیست؛ زیر همین کوههای سبز، چشمههایی میجوشند که بعضیشان قرنهاست حمام و درمانگاه مردم محلی بودهاند و بعضی دیگر هنوز فقط با چند ساعت پیادهروی در جنگل پیدا میشوند. در این راهنما پنج چشمه آبگرم مازندران را معرفی میکنیم که در پاییز بیشترین لذت را دارند، از آبگرم شلوغ و مجهز لاریجان کنار جاده هراز تا حوضچه وحشی فلکده در کوهستان تنکابن.
پیش از رفتن به سراغ چشمهها یک نکته را بگوییم: بیشتر این آبگرمها در شهرها یا روستاهایی هستند که میشود چند شب در آنها ماند، و برنامهای که یک روز آبگرم و یک روز جنگل یا ساحل دارد، خیلی دلچسبتر از رفتوبرگشت در یک روز است. اگر دنبال جای ماندن هستید، فهرست اجاره روزانه سوئیت و ویلا مازندران در جاکجاست اقامتگاههای تنکابن، رامسر، آمل و شهرهای دیگر استان را کنار هم نشان میدهد تا نزدیکترین گزینه به چشمه دلخواهتان را پیدا کنید.
چرا پاییز بهترین فصل آبگرمگردی در مازندران است؟
آبتنی در آب چهلوچند درجه وسط مرداد، آن هم در هوای شرجی شمال، بیشتر شبیه تحمل کردن است تا لذت بردن. پاییز این معادله را برعکس میکند. هوای بیرون خنک است، بدن بعد از بیرون آمدن از آب زود به حالت عادی برمیگردد و بخاری که از سطح حوضچهها بلند میشود، در صبحهای سرد آبان منظرهای میسازد که در تابستان هرگز نمیبینید.
دلیل دوم، ترکیب آبگرم با رنگهای پاییزی است. دو چشمه از پنج چشمه این فهرست، یعنی بلیران و فلکده، در دل جنگلهای هیرکانی هستند و مسیر رسیدن به آنها خودش یک پیادهروی پاییزی کامل است. در آبان برگ ممرز و انجیلی و راش زرد و سرخ میشود و صدای رودخانهای که بعد از اولین بارانها پرآبتر شده، همراهتان است.
دلیل سوم، خلوتی است. تعطیلات تابستان تمام شده و مجموعههای آبگرم، بهخصوص در روزهای وسط هفته، صف و ازدحام کمتری دارند. فقط حواستان باشد که پاییز کوهستان با پاییز ساحل فرق میکند: در جاده هراز و ارتفاعات لاریجان، از اواخر پاییز احتمال برف و یخزدگی وجود دارد و برنامه سفر باید به این واقعیت احترام بگذارد.
۵ چشمه آبگرم مازندران برای سفر پاییزی
این پنج چشمه را طوری انتخاب کردهایم که هر سلیقهای جای خودش را پیدا کند: کسی که امکانات کامل و دسترسی آسان میخواهد، کسی که دنبال تجربه بکر و پیادهروی است، و کسی که میخواهد آبگرم را با دریا و شهر ترکیب کند. سه چشمه در شهرستان آمل و دو چشمه در غرب استان هستند؛ پس عملاً دو مسیر سفر جداگانه دارید که در ادامه برایشان برنامه هم پیشنهاد دادهایم.
۱. آبگرم لاریجان؛ معروفترین چشمه کنار جاده هراز

اگر از تهران از راه هراز به شمال بروید، بعد از پلور وارد منطقهای میشوید که مردم آن را لاریجان مینامند؛ درهای کوهستانی در دامنه دماوند که روستاهایش در بخش لاریجان شهرستان آمل قرار دارند. یکی از همین آبادیها اسم خودش را از چشمهاش گرفته: «آبگرم». چشمه آبگرم لاریجان در همین محدوده است و شاید شناختهشدهترین آبگرم شمال برای تهرانیها باشد، چون فاصلهاش با پایتخت کمتر از هر چشمه دیگر این فهرست است.
آب این چشمه از اعماق کوهستان دماوند بالا میآید و در دهانه دمایش از ۶۰ درجه بیشتر است؛ یعنی برای استفاده باید سرد شود و به همین خاطر آب را به استخرها و خزینههای مجموعههای اطراف هدایت میکنند. بوی گوگرد در فضای اطراف کاملاً حس میشود و آب برای نوشیدن مناسب نیست. حجم آب خروجی هم زیاد است و طبق گزارشها از هزار لیتر در دقیقه میگذرد؛ همین فراوانی باعث شده چند مجموعه آبدرمانی با استخر عمومی و حمامهای خصوصی در منطقه شکل بگیرد.
مهمترین مزیت لاریجان برای سفر پاییزی، دسترسی آسان و امکانات آن است. لازم نیست کوله ببندید یا مسیر جنگلی پیدا کنید؛ ماشین را پارک میکنید، بلیت میگیرید و چند دقیقه بعد در آب گرم هستید. برای خانوادههایی که بچه کوچک یا سالمند همراه دارند، این مهمترین معیار است. بهترین زمان، صبحهای وسط هفته است؛ آخر هفتهها و تعطیلات، بهخصوص وقتی هوا سرد شده، مجموعهها شلوغ میشوند.
بعد از آبتنی، از جاده فرعی رینه بالا بروید. رینه از همه شهرهای ایران به قله دماوند نزدیکتر است و نام کهنش در متنهای کهن «ورنه» آمده. منظره دماوند از جاده رینه، بهخصوص وقتی اولین برف پاییزی روی قله نشسته، از آن تصویرهایی است که تا مدتها در ذهن میماند. باغهای سیب و گردوی اطراف رینه هم در پاییز حالوهوای خودشان را دارند.
نکته مسیر: جاده هراز پیچهای تند، تونلهای متعدد و ترافیک سنگین آخر هفته دارد. اگر قصد رفتن دارید، پیش از حرکت وضعیت راه را بررسی کنید و از اواخر آبان زنجیر چرخ را در صندوق عقب داشته باشید. برای شناخت بهتر مسیرها میتوانید راهنمای جادههای تهران به شمال را هم ببینید.
۲. آبگرم آباسک؛ چشمه کنار غار و صخرههای آهکی

چند کیلومتر آنطرفتر، باز هم در بالا لاریجان، روستای آباسک کنار رودخانه هراز نشسته است. اولین چیزی که در این روستا توجه را جلب میکند، دیوارههای بلند آهکی و خانههای قدیمیای است که انگار به دل صخره چسبیدهاند. چشمههای آبگرم این روستا هم از دل همین سنگها بیرون میآیند و رسوبهای آهکیشان در طول زمان لایههایی سخت و براق، شبیه مرمر، اطراف چشمه ساخته است.
آباسک یک چشمه نیست، مجموعهای از چند چشمه است. در آب آن ترکیبات گوگردی و بیکربناتی هست و اهالی از قدیم آن را برای دردهای مفصلی و مشکلات پوستی به کار میبردهاند. نکته جالبتر اینکه بالادست روستا چشمه دیگری هم هست که محلیها به آن «آب فرنگی» یا «آب آهن» میگویند؛ آبی با طعم فلزی که در طب سنتی منطقه برای کمخونی توصیه میشده است.
امکانات اطراف چشمههای آباسک سادهتر از لاریجان است و همین سادگی برای خیلیها جذاب است. اگر اهل پیادهروی هستید، غار آباسک را هم در برنامه بگذارید: غاری با دهانه بلند و حدود ۳۷۰ متر طول که از روستا تقریباً یک ساعت پیادهروی در کنار ارتفاعات و حاشیه هراز فاصله دارد. بخشی از مسیر کمی مهارت کوهپیمایی میخواهد، پس با کفش مناسب و ترجیحاً با همراه محلی بروید.
دریاچه امامزاده علی هم در همین نزدیکی است؛ دریاچهای که بر اثر رانش زمین و بسته شدن مسیر هراز شکل گرفته و در روزهای آرام پاییز، انعکاس کوهها روی آبش دیدنی است. ترکیب این سه، یعنی آبگرم، غار و دریاچه، آباسک را به یک مقصد نیمروزه کامل تبدیل میکند که میشود آن را با آبگرم لاریجان در یک روز جمع کرد.
۳. چشمه آبگرم بلیران؛ حوضچهای در قلب جنگل آمل

بلیران روستای کوچکی در بخش دشتسر آمل است که فقط حدود پنجاه خانوار دارد، اما اسمش میان طبیعتگردهای مازندران شناختهشده است. دلیلش جنگل انبوهی است که از انتهای روستا شروع میشود و چشمههایی که در دل همین جنگل میجوشند. معروفترین آنها حوضچهای است که با نامهای «بلیران» یا «لالهزار» شناخته میشود؛ کنارش چشمه دیگری به نام «گرو» هم هست.
رسیدن به بلیران خودش بخشی از تجربه است. از آمل به سمت جاده قدیم آمل-بابل میروید و از خروجی فیروزکلا وارد جاده روستا میشوید. ماشین را در روستا پارک میکنید و بعد، حدود پنج کیلومتر پیادهروی در کنار رودخانهای به نام گرمارود در پیش دارید؛ مسیری که بسته به سرعتتان یکونیم تا دو ساعت طول میکشد. برای ورود به منطقه معمولاً عوارض کوچکی از گردشگران گرفته میشود.
حوضچه اصلی در گودالی است که آب از کفش میجوشد؛ حبابها از کف بالا میآیند و صدایی شبیه باز کردن نوشابه میدهند. اهالی با سنگ و چوب سد کوتاهی جلوی دهانه ساختهاند و پشت آن حوضچهای حدود بیست متر مربعی با عمق تقریبی هشتاد سانتیمتر شکل گرفته است. رنگ آب متمایل به فیروزهای است، گوگرد زیادی دارد و گلولای اطرافش را هم برای پوست مفید میدانند.
در پاییز، پیادهروی به سمت بلیران زیر سقف برگهای زرد جنگل حال دیگری دارد، اما باید دو نکته را جدی بگیرید. اول اینکه آنتن تلفن همراه در عمق جنگل ضعیف است؛ مسیر اصلی را رها نکنید و قبل از تاریکی برگردید. دوم اینکه رفتوآمد خودروهای آفرود در سالهای اخیر به خاک و پوشش گیاهی منطقه آسیب زده است؛ اگر طبیعت را دوست دارید، پیاده بروید و هیچ زبالهای جا نگذارید. نزدیک خود حوضچه هم به خاطر بوی تند گوگرد جای مناسبی برای چادر زدن نیست.
برای اقامت، شهر آمل بهترین پایگاه است؛ هم به بلیران نزدیک است و هم به جاده هراز و چشمههای لاریجان. در اقامتگاههای آمل میتوانید ویلا و سوئیتهای این شهر را ببینید.
۴. چشمه آبگرم فلکده؛ تنها آبگرم بیبو و قابل نوشیدن این فهرست

در بخش کوهستانی تنکابن، همان منطقهای که درههای معروف دوهزار و سههزار در آن به دل البرز میروند، روستای کوچک فلکده قرار دارد؛ آبادیای در دهستان میاندامان که در آخرین سرشماری کمتر از سه خانوار ساکن دائمی داشته است. چشمه آبگرم فلکده در جنگلهای اطراف همین روستا است و از نظر خیلیها بکرترین آبگرم مازندران به حساب میآید.
ویژگیای که فلکده را از بقیه این فهرست جدا میکند، آب آن است: این چشمه گوگرد ندارد، پس از بوی تندی که اطراف بیشتر آبگرمها میپیچد خبری نیست و آبش را قابل نوشیدن میدانند. برای کسانی که با بوی گوگرد کنار نمیآیند، همین یک ویژگی کافی است تا فلکده را به بقیه ترجیح دهند.
اما رسیدن به فلکده آسان نیست. نقطه شروع، روستای لیرهسر در بخش کوهستانی تنکابن است؛ روستایی پرجمعیتتر با هوای معتدل که چشمهها و برکههای اطرافش هم دیدنیاند. از لیرهسر به بعد، باید حدود دو ساعت راه سربالای جنگلی را کنار رودخانه طی کنید. این مسیر علامتگذاری درستی ندارد و اگر بار اول است که میروید، حتماً از راهنمای محلی کمک بگیرید. در پاییز، باران زمین را لغزنده میکند و آب رودخانه بالا میآید؛ پس روزهای بارانی را برای رفتن انتخاب نکنید.
پاداش این مسیر، آبتنی در حوضچهای است که اطرافش را فقط درخت و صدای آب گرفته است. نزدیک چشمه یک کلبه جنگلی ساده هم برای اقامت ساختهاند، اما ظرفیت و امکاناتش محدود است. بیشتر مسافرها ترجیح میدهند در خود تنکابن بمانند و فلکده را در یک روز کامل ببینند. اگر میخواهید سفرتان را با جنگلگردی کامل کنید، راهنمای جنگل دوهزار و سههزار تنکابن مسیرها و نقاط دیدنی این درهها را با جزئیات معرفی کرده است.
۵. آبگرمهای رامسر؛ آب معدنی چند قدم مانده به دریا

رامسر از معدود شهرهای ایران است که آب گرم معدنی در خود بافت شهریاش جریان دارد، آن هم با فاصلهای کم تا ساحل دریا. چشمههای این شهر چند رشتهاند و به چشمههای گوگردی گازدار معروفاند؛ بخشی در خود شهر رامسر، بخشی در کتالم و ساداتشهر در چند کیلومتری جنوب شرقی، و بخشی هم در ارتفاعات جواهرده. هتلها، شهرداری و بخش خصوصی روی این چشمهها استخر، وان و دوش ساختهاند و مردم محلی هم از قدیم از آنها استفاده میکردهاند.
دمای بزرگترین آبگرم رامسر که به «شماره یک» معروف است، حدود ۴۲ درجه سانتیگراد است؛ دمایی که بدن بهراحتی تحمل میکند و نیازی به سرد کردن ندارد. مجموعه هتل قدیم رامسر هم که خودش از بناهای شاخص شهر است، از دههها پیش وانهای آب معدنی داشته است. یک نکته علمی جالب هم درباره رامسر بدانید: بعضی محلههای این شهر به خاطر املاح رادیواکتیو طبیعی در آب برخی چشمهها، جزو مناطقی از جهان هستند که پرتوزایی زمینه طبیعی بالایی دارند. این موضوع برای یک سفر چندروزه نگرانی جدی ایجاد نمیکند، اما توصیه عمومی پزشکان درباره محدود کردن مدت آبتنی در هر آبگرمی، در رامسر هم صدق میکند.
بزرگترین امتیاز رامسر در پاییز، ترکیب آبگرم با بقیه جاذبههای شهر است. صبح میتوانید به آبگرم بروید، ظهر در بلوار درختی جلوی هتل قدیم قدم بزنید و عصر با تلهکابین یا جاده کوهستانی به ارتفاعات بروید. برای فهرست کامل این جاذبهها، مطلب رامسر کجا بریم را ببینید.
جدول مقایسه چشمههای آبگرم مازندران
| چشمه | شهرستان | نحوه دسترسی | ویژگی آب | امکانات | مناسب برای |
|---|---|---|---|---|---|
| آبگرم لاریجان | آمل (بالا لاریجان) | کنار جاده هراز، با خودرو | بسیار داغ در دهانه، گوگردی، غیرقابل شرب | استخر و حمام عمومی و خصوصی | خانوادهها، سفر کوتاه از تهران |
| آباسک | آمل (بالا لاریجان) | کنار جاده هراز، با خودرو | گوگردی و بیکربناته، رسوب آهکی | ساده و محدود | ترکیب آبگرم با غار و دریاچه |
| بلیران (لالهزار) | آمل (دشتسر) | حدود ۵ کیلومتر پیادهروی جنگلی | فیروزهای، گوگرد زیاد، جوشش از کف | تقریباً هیچ؛ طبیعت بکر | طبیعتگردها و اهل پیادهروی |
| فلکده | تنکابن (کوهستان) | حدود ۲ ساعت مسیر جنگلی از لیرهسر، با راهنما | بدون گوگرد، قابل نوشیدن | یک کلبه ساده | ماجراجوها، گریز از شلوغی |
| آبگرمهای رامسر | رامسر | داخل شهر و حومه، با خودرو | گوگردی گازدار، حدود ۴۲ درجه | استخر، وان و دوش در هتلها و مجموعهها | ترکیب آبگرم با دریا و شهر |
دو برنامه پیشنهادی برای سفر آبگرم پاییزی
مسیر شرقی: هراز و آمل در دو روز
روز اول: صبح زود از تهران به سمت هراز حرکت کنید تا پیش از ترافیک ظهر به لاریجان برسید. چند ساعت در یکی از مجموعههای آبگرم لاریجان بمانید، ناهار را در رستورانهای بینراهی بخورید و بعدازظهر سری به جاده رینه بزنید تا دماوند را در نور عصر ببینید. شب را در آمل یا نزدیکی آن بگذرانید.
روز دوم: صبح به بلیران بروید، ماشین را در روستا بگذارید و پیاده تا حوضچه لالهزار بروید. با رفتوبرگشت و آبتنی، نیمی از روز گرفته میشود. بعدازظهر از راه هراز برگردید و اگر وقت داشتید، در آباسک توقف کوتاهی کنید و دریاچه امامزاده علی را ببینید.
مسیر غربی: تنکابن و رامسر در سه روز
روز اول: از تهران از راه چالوس یا قزوین-رشت به تنکابن بروید و عصر را به قدم زدن در ساحل اختصاص دهید.
روز دوم: روز فلکده است. صبح زود با راهنمای محلی از لیرهسر حرکت کنید، در حوضچه جنگلی آبتنی کنید و قبل از تاریکی به شهر برگردید. اگر هوا بارانی بود، این روز را با روز سوم جابهجا کنید.
روز سوم: به رامسر بروید؛ صبح آبگرم، ظهر بلوار و هتل قدیم، و عصر جاده جواهرده یا تلهکابین. فاصله کوتاه تنکابن و رامسر اجازه میدهد هر دو شب را در یک اقامتگاه بمانید.
نکتههای ایمنی و سلامت در آبگرم
آبگرم برای بیشتر آدمها تجربهای آرامشبخش است، اما بیخطر نیست. این نکتهها را جدی بگیرید:
- مدت آبتنی را کوتاه نگه دارید: در هر نوبت حدود پانزده تا بیست دقیقه کافی است. بیرون بیایید، استراحت کنید، آب بنوشید و اگر خواستید دوباره برگردید.
- بیماریهای زمینهای: اگر بیماری قلبی، فشار خون بالا یا مشکل تنفسی دارید یا باردار هستید، پیش از رفتن با پزشک مشورت کنید. آب داغ ضربان قلب و جریان خون را تغییر میدهد.
- با معده پر یا خالی نروید: بلافاصله بعد از غذای سنگین وارد آب نشوید و گرسنه هم نروید؛ هر دو حالت احتمال سرگیجه را بالا میبرد.
- زیورآلات را دربیاورید: آب گوگردی روی نقره و بعضی فلزات لکه سیاه میاندازد.
- مراقب کف لغزنده باشید: رسوبات معدنی و جلبک کف حوضچهها و پلهها را لیز میکنند، بهخصوص در چشمههای طبیعی بلیران و فلکده.
- از آب داغ مستقیم دوری کنید: در لاریجان آب در دهانه چشمه بسیار داغ است؛ فقط از استخرها و حوضچههایی استفاده کنید که برای آبتنی آماده شدهاند.
- بچهها را تنها نگذارید: بدن کودکان زودتر از بزرگسالان گرم میشود و زمان آبتنی آنها باید کوتاهتر باشد.
چه چیزهایی همراه داشته باشیم؟
برای آبگرمهای مجهز مثل لاریجان و رامسر، حوله، دمپایی، مایو یا لباس مناسب آبتنی، شامپو و لباس گرم برای بعد از آب کافی است. برای چشمههای جنگلی فهرست بلندتر میشود: کفش کوهنوردی با کف آجدار، بارانی سبک، کیسه زباله، آب آشامیدنی و خوراکی، چراغقوه، کیسه ضدآب برای گوشی و یک دست لباس خشک که در کیسه جداگانه گذاشته شده باشد. در پاییز هوا در جنگل زودتر از شهر تاریک میشود؛ پس ساعت برگشت را از قبل مشخص کنید.
یک لباس گرم اضافه هم فراموش نشود. بعد از بیرون آمدن از آب، بدن گرم است و سرما را حس نمیکند، اما چند دقیقه بعد، بهخصوص در ارتفاعات لاریجان، باد سرد پاییزی خودش را نشان میدهد. سرماخوردگی بعد از آبگرم، رایجترین سوغات این سفرهاست.
اگر حوصله جاده و پیادهروی ندارید
همه نمیتوانند دو ساعت در جنگل راه بروند یا آخر هفته در ترافیک هراز بمانند. خبر خوب این است که در سالهای اخیر تعداد ویلاهایی که استخر سرپوشیده با آب گرم دارند، در شهرهای شمالی بیشتر شده است. اینها البته چشمه معدنی نیستند و خواص آب معدنی را ندارند، اما همان حس آبتنی در آب گرم وسط هوای سرد پاییزی را، بدون شلوغی و کاملاً خصوصی، فراهم میکنند. هنگام رزرو، از میزبان بپرسید استخر واقعاً گرمایش دارد یا نه، دمای آب چقدر است و آیا هزینه گرم کردن استخر جداگانه حساب میشود. نمونهای از این نوع اقامت را در مطلب ویلاهای استخردار آبگرم کردان معرفی کردهایم که برای تهرانیها گزینه نزدیکتری است.
اگر هم بعد از آبگرم وقت اضافه داشتید، روستاهای ییلاقی استان در پاییز ارزش دیدن دارند؛ فهرست روستاهای دیدنی مازندران چند گزینه خوب در مسیر هراز و غرب استان را معرفی کرده است.
سؤالات متداول درباره چشمههای آبگرم مازندران
نزدیکترین چشمه آبگرم مازندران به تهران کدام است؟
آبگرم لاریجان و آباسک، هر دو در بالا لاریجان و کنار جاده هراز، نزدیکترین گزینهها هستند. بسته به ترافیک، رسیدن به آنها از شرق تهران چند ساعت رانندگی در جاده کوهستانی هراز میخواهد و میشود آن را در یک سفر کوتاه دو روزه جا داد.
کدام آبگرم مازندران بوی گوگرد ندارد؟
در میان چشمههای این فهرست، فقط فلکده در کوهستان تنکابن گوگرد ندارد و آبش را قابل نوشیدن میدانند. لاریجان، آباسک، بلیران و چشمههای رامسر همه گوگردیاند و بوی آنها در اطراف چشمه حس میشود.
برای رفتن به چشمه بلیران و فلکده راهنما لازم است؟
برای بلیران، مسیر اصلی در کنار رودخانه مشخص است و بسیاری از گردشگران بدون راهنما میروند، به شرط اینکه از مسیر خارج نشوند. برای فلکده، به خاطر مسیر طولانی، پرشیب و بیعلامت، همراه داشتن راهنمای محلی بهشدت توصیه میشود، بهخصوص اگر بار اول است.
آیا در پاییز و زمستان میشود به این چشمهها رفت؟
بله؛ آب چشمهها در همه فصلها گرم است و هوای سرد، آبتنی را دلپذیرتر هم میکند. محدودیت اصلی، راه است: جاده هراز در روزهای برفی ممکن است لغزنده یا موقتاً بسته شود و مسیرهای جنگلی بلیران و فلکده بعد از بارانهای شدید خطرناک میشوند. پیش از حرکت، پیشبینی هوا و وضعیت راه را بررسی کنید.
آبدرمانی در این چشمهها واقعاً درمان میکند؟
مردم محلی قرنهاست از این آبها برای دردهای مفصلی و مشکلات پوستی استفاده میکنند و گرما و املاح آب میتواند حس آرامش و تسکین ایجاد کند؛ اما آبگرم جایگزین درمان پزشکی نیست. اگر بیماری خاصی دارید، آبتنی را فقط با نظر پزشک انجام دهید.
جمع بندی
چشمههای آبگرم مازندران دو چهره کاملاً متفاوت دارند. لاریجان و رامسر با استخر و حمام و دسترسی آسان، برای سفری راحت و خانوادگی ساخته شدهاند؛ آباسک، چشمه را با غار و دریاچه کنار هم میگذارد؛ و بلیران و فلکده، آبگرم را به پاداش یک پیادهروی پاییزی در جنگل هیرکانی تبدیل میکنند. پاییز، با هوای خنک، جنگلهای رنگی و مجموعههای خلوتتر، بهترین فرصت برای امتحان کردن هر دو چهره است. فقط یادتان باشد که جادههای کوهستانی در این فصل احتیاط بیشتری میخواهند و ماندن یکی دو شب در نزدیکی چشمه، سفر را بسیار آرامتر میکند. برای پیدا کردن اقامتگاهی نزدیک به آبگرم دلخواهتان، از بخش اجاره روزانه سوئیت و ویلا مازندران در جاکجاست کمک بگیرید.
نورا احمدی فر
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!